ส้มตำรวยเพื่อน

บ่ายวันหนึ่ง หลังจากที่ฉันง่วนกับการพิมพ์ตัวหนังสือหน้าจอ
คอมพิวเตอร์มาตลอดบ่าย

ตาฉันเริ่มพร่ามัว

หูสองข้างของฉันไม่ได้ยินเสียงใดๆ เพราะเจ้าหูฟังที่คาหูฉันอยู่
กำลังส่งเสียง เพลงของวงร็อคชื่อดัง ด้วยความดังระดับเกือบ
เต็มร้อย

แล้วจู่ๆ ฉันก็ได้กลิ่นอะไรลอยมาเตะจมูกฉันอย่างจัง ฉันหันไปมองหา
ที่มาของกลิ่นที่คุ้นเคยทันที พลางนึกและคาดเดาไปต่างๆ นานา
ทุกคนหายไปไหนหมด มันคือเรื่องจริงหรือฉันกำลังฝันไป
ฉันพยายามยืนขึ้น และเดินหาต้นตอของที่มาของกลิ่น

ฉันเดินผ่านโต๊ะอันว้างเปล่า เสียงเพลงโดนแทนที่ด้วยเสียงกระหึ่ม
ของเครื่องปรับอากาศ กว่าฉันจะรู้ตัว ฉันก็มาหยุดอยู่หน้าประตูบานหนึ่ง
ฉันเอื้อมมือไปเปิดประตูแบบไม่ลังเล

ภายในห้องเล็กลงไปถนัดตา เพราะตอนนี้มันเต็มไปด้วยคนที่ฉันตามหา
พวกเขากำลังมุงอะไรบางอย่าง ดูท่าทางร่าเริง และเคลิบเคลิ้มไปกับ
อะไรบางอย่าง ฉันพยายามชะเง้อมองไปยังที่มาของกลิ่นนั้น
แต่ยังไม่ทันจะได้เห็น

น้องคนหนึ่งก็หันมาสบตากับฉัน พร้อมพูดว่า




































“พี่โอ๊ต...ส้มตำพี่ แซบมั่กๆ"

พลางหันไปบอกเพื่อนที่นั่งข้างๆ

"ขยายวงหน่อยๆ”

ฉันไม่รีรอ รีบเข้าร่วมวงส้มตำ และวงสนทนาทันที